BIOs

Gisela en Sergio

Sinds hun ontmoeting, in 1995, ontwikkelen zij een stijl gebaseerd op het zoeken naar harmonie, en de uitdrukking van het fluïde. Hun zoektocht kristalliseert zich rond de noties van harmonie, van sensualiteit en van evenwicht .

Van 1995 tot 1997, maken zij met de groep “Gomina” een tournee door gans Europa.

In 1998, treden zij op in de film Tango met Juan José Mosalini en zijn orkest (Meyer Production).

 

Van 1998 tot 2004, vertrekken zij op wereldtournee met het Groot Orkest van Juan José Mosalini, met o.a. de volgende bestemmingen:

  • Frankrijk (Parijs, Festival de Tango in het Palais de Chaillot 2001)
  • Zwitserland (Muttenz, Festival Tango vivo, 1998)
  • Duitsland (Blumenhof Festival, 2000)
  • Turkije (Genclik Festivali Konser Salonu, 1996)
  • USA (Hollywood Bowl, Los Angeles) en Canada in 2000

 

Eveneens laten zij zich door hun talent van choreografen en dansers opmerken in Tango, la elegía de quienes ya no están, begeleid door het Vlaams orkest “I Fiamminghi en De Solisten Van Vlaanderen”, opgevoerd in Nederland en België.

Van 2000 tot 2004, treden zij op als dansers en choreografen in María de Buenos Aires, waarvan de opvoering werd gebracht in het Theater van Gent onder leiding van Rudolph Werthen, met het Vlaams orkest “I Fiamminghi en De Solisten Van vlaanderen”. Met dit orkest maken zij een tournee in Israël en treden zij op in Londen.

Met het orkest van Juan José Mosalini zijn zij in Griekenland, Italië, Duitsland en Frankrijk (Avignon, Opéra-Théatre, maart 2004) om opnieuw María de Buenos Aires te brengen.

Van 1998 tot 2005 worden Sergio en Gisela, als solisten, gevraagd, door talrijke ensembles:

  • Orkest van Juan José Mosalini – Griekenland, Duitsland, Zwitseland, Frankrijk, Turkije, Italië
  • Sexteto Veritango – Denemarken, Duitsland en België
  • Buenos Aires Tango Ensemble – Duitsland
  • Quintet Tiempo Sur – Frankrijk
  • Tanguisimo – Frankrijk
  • Piacevole – België

 

Eveneens worden zij uitgenodigd deel te nemen aan de volgende evenementen:

  • Festival van Buenos Aires Tango van 4 tot 7 mei 2001 te Parijs                   (Palais de Chaillot)
  • La Noche de la Pasión in België (Gent, 1996, 2000)
  • Festival van Montpellier (2006)
  • Festival van Tango –Brussel

 

In 1997, stichten zij de vereniging “Brussel Tango”, later genoemd “Estación Tango” en richten zij hun eigen tangoschool op in Brussel. In gans Europa en de USA, worden zij uitgenodigd om te dansen en de tango te onderrichten. In april 2006 vieren zij hun 11 jaren van gezamenlijk artistiek zoeken. 

Sergio Molini

Van Argentijnse herkomst, begint hij zijn opleiding aan de Escuela Clásica y Moderna van Juan Carlos Abraham (Argentinië). In 1985 ontmoet hij Jorge Donn, die, op tournee in Argentinië hem uitnodigt naar België te komen, naar de school “Mudra International” van Maurice Béjart, waar hij twee jaar zal studeren.

Van 1986 tot 1991, engageren meerdere dansgezelschappen, zowel van klassieke als van moderne dans, hem, in Argentinië en in België, omwille van zijn talenten als danser en choreograaf.

  • Als danser, treedt hij op in de opvoeringen van het Ballet van de XXste Eeuw van Maurice Béjart, le Ballet Royal de Wallonie, het Ballet de la Universidad de Mendoza en het Ballet Municipal del Teatro San Martin (Buenos Aires), onder de leiding van Maria Steckelmann en Oscar Araiz.
  • Hij onderscheidt zich in het bijzonder door zijn choreografie van La Reina de la noche in het Theater Juan de Vera (Argentinië) en van Los inmigrantes de ningún lugar, in 2001 (Argentinië).

In 1995, werkt hij mee aan de korte film Keer uw boot om en bid, uitgezonden door TV1 in 2001 (Lolapelicula project).

In 1998 danst hij in Tango avec un ou deux danseurs, (choreografie van Carla Foris, Lille).

In 1995, ontmoet hij Gisela Graef Marino en vervoegt de groep “Gomina”. Sindsdien dansen zij samen en hebben zij een stijl ontworpen, doordrenkt van sensualiteit en van het fluïde. In gans Europa brengen zij met hun onderwijs deze tangostijl.

Gisela Graef Marino

Zeer vroeg opgeleid tot danseres aan de Escuela Municipal de Musicá y Danza de Santiago (Chili), zet zij de studie van de klassieke en moderne dans verder in München, New York en Parijs, waar zij tegelijkertijd een toneelopleiding volgt aan de Ecole de Mimodrame Marcel Marceau. In 1980, neemt zij deel aan de eerste voorstelling, La Prohibition.

In Parijs, rond diezelfde periode, treedt zij op in verschillende theatergezelschappen (La belle et la bête, in het Eden Théâtre), in dansgroepen (Le théâtre nu – dans en mime ), in operetten in het Théâtre du Châtelet (Petroushka, met Rudolph Noureev, et La Veuve Joyeuse, onder de regie van Alfredo Arias).Ook demonstreert zij haar begaafdheid als choreografe in New York Blues, in het Palais des Glaces (Parijs) met de dansers van Mudra Afrique.

 

In 1983, behoort zij tot de voorlopers van de Argentijnse tango in Parijs, met de “Trottoirs de Buenos Aires”.Zij danst op verscheidene tango-evenementen, (entre mate y tango) en op verschillende locaties, zoals la Salle Pleyel.

Door haar talenten als danseres en choreografe werkt zij mede aan de realisatie van Libertango (1985). Dan volgt er een lange samenwerking met de danser en choreograaf Jorge Rodriguez. In 1986 danst zij in Argentina Story met het gezelschap “Danza Teatro de Argentina” in l’Espace Marais (Parijs).

Zij richt het tango ensemble “Gomina” op en bestuurt deze groep, samen met Jorge Rodriguez en Leonardo Sanchez, de muzikale directie. Sandra Rumolino en Silvana Deluigi (zang), Mauricio Angarita en Roberto Tormo (contrabas), Daniel Cabrera en Juan José Mosalini Junior (bandoneon), Léonardo Sánchez (gitaar) maken er allen deel van uit. Gedurende een gans jaar met de ” Trottoirs de Buenos Aires”, brengt deze groep Como un tango. Het succes is zo overweldigend dat de groep Aguantango creëert, en van 1987 tot 1997 een tournee maakt in Europa om deze twee spektakels te brengen.

Tegelijk danst zij in Revolver, een creatie als eerbetoon aan Carlos Gardel, in Barcelona en in het Maria Podestá theater, in Buenos Aires (1991).

Door Pablo Verón wordt zij uitgenodigd zijn danspartner te worden in het stuk Fous de folies, geregisseerd door Alfredo Arias in de Folies Bergères(Parijs), van 1993 tot 1994.

 

In 1995 is er de ontmoeting met Sergio Molini. Samen hebben zij hun gans eigen stijl gecreëerd, een stijl, doordrenkt van sensualiteit en van het fluïde. Deze tango onderwijzen zij in gans Europa.